در یک دوره آموزشی در زمینه فرم رضایت بیماران ذکر شده است:
Adult patients with mental capacity have the right to make any treatment decision they want as long as they have been properly informed and their decision is voluntary
انتخاب دو پیش زمینه مهم دارد: آگاهی، و امکان انتخاب داوطلبانه. بدون اینها انتخاب معنا ندارد.
انتخاب، میان این کار و آن کار است، میان الان و بعدا نیست.
افراد بیشتر وقتها میگویند این کار را بعدا انجام میدهند و به جایش کار دیگری را انجام میدهند، اما چون این بعدا هیچ وقت نمیآید، در عمل انتخاب آنها میان آن کاری که انجام ندادهاند و کاری که انجام دادهاند صورت گرفته است! حتا اگر بعدا بخواهند کار الان را انجام دهند، در واقع زمانی را که مال کار سومی بوده است را باید به آن اختصاص دهند. در نتیجه اگر کاری را الان انجام ندهید، هرگز به معنای واقعی نمیتوانید آن را جبران کنید. مثلا شما امروز یک کتاب میخوانید، من نمیخوانم، این چیزی نیست که هرگز بشود جبران کرد چون اگر فردا من بخواهم آن کتاب را بخوانم شما میتوانید کتاب دیگری بخوانید. انتخاب من میان الان کتاب خواندن و بعدا کتاب خواندن نبوده است، بلکه میان کتاب خواندن و کار دیگری بوده که انجام داده ام.