رشد، دستیابی ناگهانی به شرایط آرمانی نیست؛ یک قدم به آن نزدیک تر شدن است.
دهه نود
هشتاد دهه رفت و آمد نود
خدایا مدد کن که غم نیز رود
دل مردمان جملگی باد شاد
بدی خواه مردم همه خوار باد
وز امروز به دلها همه عشق و مهر
به جز دوستی نباشد دگر رای و فکر
وزین دم سخن ها بوند جمله راست
درستی به کردار ما بس رواست
بگو، نگو
بیا بنشین به نزدم چند صباحی
بگو جانم که از جانت چه خواهی
بگو هر آن چه را در سینه ات هست
بگو از دل، بگو از دیده مست
ولی با من نگو از من شدی دور
نگو آن شعله مهر گشته است کور
اشتراک در:
پستها (Atom)